Przywitanie wiosny

Kalendarzowa (astronomiczna) wiosna,  co  roku rozpoczyna się 21 marca.

Właśnie tego dnia dzień i noc są równej długości. 

W naszej szerokości geograficznej o tej porze roku przyroda budzi z zimowego snu.

Ludzie wierzyli, że obrzęd topienia 

Marzanny może to przyśpieszyć,

ma też symbolizować dostatek w nadchodzącym roku. 
 Marzannę zwykle wykonywano z wiechcia słomy,

 grochowin lub konopi, które symbolizowały śmierć i bezruch.

Czasem też z gałęzi lub gałganków (szmatek).

Ubierano w białą suknię.

Przyozdabiano  ją wstążkami, koralikami i kwiatami.

Kukle Marzanny nadawano wiele określeń: Morena, Marzanik (od słów: "mor", "mara", "zmora"),

Śmierztecka, Śmiertka,

Śmiercicha, nawet Śmierć. Marzanna to uosobienie zimy oraz śmierci.

Wyprowadzenie jej poza zabudowania wsi i spalenie

 lub zatopienie miało przywołać wiosnę.